Pełny przegląd długu publicznego wszystkich krajów Europy, dla których dostępne są dane. Im wyższy dług, tym mniejsze pole manewru ma kraj, gdy kryzys lub wojna pochłaniają dodatkowe pieniądze, i tym większe ryzyko wyższych stóp procentowych, podwyżek podatków lub inflacji.
Pieniądze często jako pierwsze pokazują, że coś zaczyna się zmieniać. Na długo przed tym, zanim opustoszeją półki, widać napięcia w długu, stopach procentowych i kursach walut. Jeśli śledzisz te sygnały, masz czas, by spokojnie się przygotować.
Kraj z wysokim długiem i wysokimi stopami procentowymi ma mniej pieniędzy do dyspozycji, gdy uderza kryzys. Wtedy przychodzą cięcia wydatków, wyższe podatki lub dodruk pieniądza, a ty odczuwasz to w portfelu.
Podczas wojen i wielkich kryzysów rządy często tworzyły dodatkowy pieniądz, aby pokryć swoje wydatki. Skutkiem była zwykle inflacja: oszczędności traciły wartość.
Gdy waluta szybko traci na wartości, jak hrywna w latach 2014–2015 czy rubel w 2022 r., wskazuje to na panikę, ucieczkę kapitału lub sankcje. Wszystko, co pochodzi z zagranicy, np. paliwo i leki, od razu drożeje.
Jeśli inwestorzy nagle żądają od kraju znacznie wyższego oprocentowania, wątpią, czy zdoła spłacić dług. Tak w 2010 r. w Grecji zaczął się kryzys strefy euro.
W kryzysie finansowym banki mogą zostać czasowo zamknięte lub ograniczyć wypłaty, jak na Cyprze w 2013 r. i w Grecji w 2015 r. Dlatego zalecamy trzymanie gotówki w domu.
Na tej stronie śledzimy dług publiczny w Europie, własny dług UE, dolara i dług USA, rubla i hrywnę oraz bitcoina i srebro. Bez prognoz, tylko sygnały.
Sygnały to nie pewniki. Wykorzystaj je, by w porę zadbać o podstawy: wodę, jedzenie, gotówkę i plan. To nie jest porada finansowa. Przeczytaj też: co wojna robi z pieniędzmi
Oprócz długów państw członkowskich Unia Europejska sama również pożycza pieniądze. Komisja Europejska robi to, sprzedając obligacje inwestorom, takim jak banki, fundusze emerytalne i banki centralne na całym świecie. Pieniądze, które UE pożycza dalej państwom, spłacają te państwa; część dotacyjna, głównie fundusz odbudowy po COVID, jest spłacana z budżetu UE, a więc ostatecznie przez państwa członkowskie. Nie jest to dług Europejskiego Banku Centralnego.
W tych krajach państwo ma więcej aktywów finansowych niż długów, głównie dzięki funduszom zgromadzonym w dobrych latach. Dług brutto nie mówi więc wszystkiego.
Źródło: Eurostat, aktywa finansowe netto sektora instytucji rządowych i samorządowych, pierwszy kwartał 2026 r. (dane wstępne). Liechtenstein: MFW. Monako: własne obliczenia na podstawie danych rządowych, trudno porównywalne. Wszystkie pozostałe kraje Europy mają dług netto.
PKB to wszystko, co kraj wypracowuje w ciągu roku. Kraje UE uzgodniły, że dług nie powinien przekraczać 60% PKB.
| Kraj | Dług | W euro | % PKB | Zmiana | Stan na | Źródło |
|---|
Kraje UE i Norwegia: Eurostat, pierwszy kwartał 2026 r., dane wstępne według definicji UE. Dane za kolejny kwartał mają zostać opublikowane pod koniec października.
Pozostałe kraje: najnowsze oficjalne dane ministerstw, urzędów statystycznych lub MFW. Definicje i daty odniesienia się różnią.
Zmiana podana jest w walucie danego kraju, w porównaniu z wcześniejszą wskazaną datą odniesienia.
Informacje ogólne, nie porada finansowa.